Mimarlıkta Geleneksel Taşıyıcı Sistemlerin Gelişimi ve Sorunları

Mimarlıkta Geleneksel Taşıyıcı Sistemlerin Gelişimi ve Sorunları (MIM-828), Mimarlık Anabilim Dalı doktora programında okutulan teorik bir derstir (3 saat teori, 3 kredi, 8 AKTS). Ders, tarihî yapılarda kullanılmış geleneksel taşıyıcı sistemleri, bu sistemlerde kullanılan malzeme ve teknikleri ele alır. Strüktürel bozulma türleri ve sebepleri ile strüktürel sorunların giderilmesinde ve iyileştirilmesinde kullanılan yöntemler irdelenir; bu sistemleri tasarım ve malzeme boyutunda etkileyen nedenler ve üretilen çözümler değerlendirilir.

Ders, taşıyıcı (strüktür) kavramı ve tarihiyle başlar; geleneksel malzemelerin özellikleri ve strüktürel davranış açısından sınıflandırılmasıyla devam eder. Ardından kâgir yığma yapılar taşıyıcı sistemleri açısından değerlendirilir, ahşabın geleneksel yapılarda taşıyıcı strüktür olarak kullanımı incelenir. Son bölümde örtü sistemlerinin statik özellikleri ve gelişimi, yapı malzemesi-örtü ilişkisi ve bunun tasarıma etkisi ile örtünün statik sorunları ve bunlara bağlı olarak üretilen çözümler ele alınır.

Bu dersi alan öğrenciler, tarihî yapılarda kullanılmış geleneksel strüktürel sistemler, teknikler ve malzemeler konusunda iyi düzeyde bilgi sahibi olur; bu temel bilgileri diğer ortak disiplinler içerisinde uygulayabilir. Geleneksel mimarlık örneklerinde tercih edilen taşıyıcı sistemleri yapıya olumlu ya da olumsuz katkıları açısından yorumlayabilir; geleneksel taşıyıcı sistemler ve sorunları üzerine özgün bilimsel çalışma yapabilme yetkinliği kazanır.